Het is nu bijna drie maanden geleden. Ergens halverwege de maand augustus stond ik tussen de rijen van het druivenras regent. In een en hetzelfde blok zag ik rechts meer aangetast blad dan links. Er zat amper tien meter tussen. Twee rijen in dezelfde wijngaard met dezelfde weersomstandigheden in de rug. Waar kwam dat verschil vandaan?
Bas Huisman
Op papier was 2026 een droog seizoen. Er viel tussen april en september nog geen 250 millimeter neerslag. Toch kon ik de cijfers die er echt toe deden niet opmaken uit de regenmeter. Bijna duizend uur lag de luchtvochtigheid boven de 85 procent. Daarbij moet je denken aan mist en dauw en benauwde nachten na een bui. Dat is de ideale voedingsbodem voor schimmels, meer nog dan de hoeveelheid regen. Wie alleen keek naar de regenmeter, kreeg een verkeerde indruk.
Om dat soort patronen te zien, vóórdat ze zichtbaar worden aan het blad, gebruiken wij satellietbeelden. Per blok geven die een goed beeld van de zogenaamde vegetatie-index: een maat voor hoe gezond en actief het blad is, gebaseerd op de hoeveelheid licht die het reflecteert. Onze eigen AI vergelijkt die beelden week na week, samen met onze eigen veldnotities. Zo komen we afwijkingen op het spoor en zien we pas echt wat er in de wijngaard gebeurt. Het is precisieteelt, maar dan een stap verder.
Die plek bleek er een week eerder al anders uit te zien. Met het blote oog konden we dat toen nog niet waarnemen.
Op 21 juni zagen we voor het eerst hoe goed dat in de praktijk uitpakt. In de wijngaard ontdekten we dat in een deel van een blok verkleurend en vlekkerig blad. Toen we de satellietbeelden van een week eerder erbij pakten, bleek die plek er een week eerder al anders uit te zien. Met het blote oog konden we dat toen nog niet waarnemen. De sterkste aanwijzing kwam in augustus. De satellietkaart liet binnen het blok een duidelijk verschil zien: de rechterkant had een lagere vegetatie-index dan de linkerkant. Toen we inzoomden op het rechterdeel van het blok zagen we ook meer valse meeldauw.
Dat is belangrijke kennis. Het bepaalt welke wijn je gaat maken. De druiven in het deel met de hoogste schimmeldruk hebben we iets vroeger geoogst. Met wat minder suiker maken we daar een rosé van in een frisse stijl en met een lager alcoholpercentage. Dat is precies wat het deel met minder blad kan waarmaken. Van de druiven uit het linkerdeel maken we rode wijn. Die druiven moeten voor een goede kwaliteit mooi rijp zijn. De satellietbeelden in augustus vertellen dus niet alleen waar wij goed op moeten letten, maar bepalen ook wat er straks in je glas zit. Wijn maak je niet alleen in de kelder. De basis leg je in de wijngaard.
Dit seizoen onderstreepte hoeveel verschil onze extra inzichten maken. Daarom stelden we onszelf een vraag: “Waarom zouden alleen wij hier gebruik van maken?” We besloten om onze kennis te delen en een tool voor andere wijnbouwers te maken. In de komende maanden ga ik de tool met de eerste wijnboeren testen. Het is nog geen kant-en-klaar systeem. We zitten nog in de pilotfase. Zie het als een uitnodiging om ook mee te doen: kijk mee, test mee en deel wat er werkt en wat beter kan. Geïnteresseerde wijnbouwers kunnen contact met mij opnemen.
Bas Huisman
Bas is opgegroeid op het familiebedrijf van zijn ouders, die in 2003 van melkvee overstapten op wijnbouw. Inmiddels is het hele gezin werkzaam binnen de Reestlandhoeve: John, Wilma, Bas en zus Lynn.
Naast het werk in het familiebedrijf zet Bas zich in voor het vermarkten van streekproducten. Hij is voorzitter van Proef Oost, een vereniging van streekproducenten in Overijssel. Doel van de vereniging is de ontvangst van gasten op de bedrijven en vergroting van de afzet bij (semi-)overheden en bedrijven.
Bas schrijft columns over de belevenissen en ontdekkingen van de nieuwe generatie wijnboeren.
Onze columnisten zijn geen spreekbuis van dit online domein van de Nederlandse wijn en geven hun eigen mening. Zij delen persoonlijke verhalen over het maken, schenken en verkopen van wijn van eigen bodem.
