Vol verwachting klopte ons hart. In de zomer al. De mussen vielen dood van het dak, maar wij waren dik tevreden. Het moest wel een bijzonder wijnjaar worden! De verwachtingen waren hooggespannen. Er was zon in overvloed en weinig regen. De druiven hingen er prachtig bij. Wat kon er nog misgaan? Maar de natuur had een verrassing in petto. In augustus sloeg het weer om. De regen kwam alsnog. En uitgerekend op het verkeerde moment.
Mart Visscher
De omstandigheden in augustus temperden onze verwachtingen. De bessen zogen zich vol met regenwater en barstten open. Vooral de blauwe druiven kregen het zwaar. Een aantal rassen rijpte niet goed. In de kelder moesten we alle zeilen bijzetten. Eerlijk gezegd hadden we een beetje onderschat hoeveel druiven er binnen zouden komen. Het leek ook of ze allemaal tegelijk kwamen. De ene lading zat nog in de pers of de volgende stond alweer voor de deur.
Ik maakte lange dagen. Dat is geen drama. Integendeel. Dan komt het plezier van het wijn maken weer boven. Het is altijd weer spannend om de eerste sappen te proeven en te ontdekken wat het jaar geeft in het glas. De kwaliteit was gelukkig dik in orde. Ik proefde veel moois. Ondanks de omslag van het weer in de nazomer is de opbrengst van 2026 hoog en is de kwaliteit prima. Vooral over de witte wijnen ben ik erg enthousiast.
Nog nooit waren we zo vroeg klaar. De herfst was nog maar amper begonnen. Een vreemd gevoel.
Na de dip in augustus genoten de laat rijpende rassen volop van de droge en zonnige dagen in september en het begin van oktober. De souvignier gris leverde gezonde druiven met mooie suikers en rijpe smaken. De knettervroege solaris hing al bijna rijp aan de druivenstokken toen de eerste regen in augustus naar beneden kwam. Hij kreeg het daardoor flink te verduren. De zuren zijn dit jaar wat lager dan normaal, dus ik verwacht zachtere en rondere wijnen. Meer fruit en wat minder frisheid.
En de blauwe rassen? Die vroegen veel aandacht, omdat we met zorg moesten selecteren. Wat uiteindelijk de kelder inging, stemt hoopvol. En toen was het ineens voorbij. Op 21 oktober kwam de laatste vracht druiven binnen. De oogst zat erop. De kelder was vol. Nog nooit waren we zo vroeg klaar. De herfst was nog maar amper begonnen. Een vreemd gevoel.
Het was een groeiseizoen vol tegenstellingen. De zomer was bijna perfect, maar uiteindelijk moesten we toch nog stevig aan de bak. In de kelder kwam alles uiteindelijk weer op z’n pootjes terecht. De wijnen maken ons weer trots. Dit jaar bewijst maar weer eens dat je als wijnmaker nog zo zoveel plannen kunt maken, maar dat de natuur altijd het laatste woord heeft. En stel je voor dat onze verwachting elk jaar uit zou komen. Dan zou het wijn maken toch niet zo’n fantastisch avontuur zijn?
Mart Visscher
De kersverse wijnmaker groeide op tussen de wijnranken. Aan de Suetersweg in Bentelo begonnen zijn ouders bijna 25 jaar geleden de wijngaard Hof van Twente. Intussen runnen Ilse en Roelof Visscher het bedrijf samen met hun zoon. In Duitsland viel student Mart op. Hij werd met 15 anderen geselecteerd voor de strijd om de titel Beste wijnmaker van Duitsland.
Mart schrijft columns over de belevenissen en ontdekkingen van de nieuwe generatie wijnboeren.
Onze columnisten zijn geen spreekbuis van dit online domein van de Nederlandse wijn en geven hun eigen mening. Zij delen persoonlijke verhalen over het maken, schenken en verkopen van wijn van eigen bodem.
