Elk wijnjaar heeft z’n uitdagingen. Dat viel in 2025 reuze mee. Het was een super makkelijk jaar. Even leek het erop dat de zuren in de druiven te snel onderuit gingen. Vooral in het zuiden van het land. Uiteindelijk kwam het dankzij de wat later rijpende rassen allemaal goed. De regen in september versnelde het rottingsproces ietsjes, maar ook dat viel mee. De opbrengst was niet zo spectaculair als in 2023. Toen klotste het bijna over de plinten. Toch was 2025 een goed wijnjaar. Met prima kwaliteit.
Stan Beurskens
Als je in de wijngaard de goede dingen deed, kon het gewoonweg niet misgaan. Zo’n makkelijk jaar vind ik eigenlijk een beetje saai. Het voordeel is dat je met de oogst in de kelder alle kanten op kan. Als er geen uitdagingen zijn, maak je ze gewoon zelf. In de kelder. Natuurlijk, wijn maak je in de wijngaard en in de kelder maken we het af. Mijn leermeester in Zuid-Afrika zei: “Een goede wijnmaker maakt van doorsnee druiven een geweldige wijn.”
Wat je in de kelder doet heeft natuurlijk wel invloed. Het leuke is dat een makkelijk wijnjaar met een goede oogst volop ruimte biedt om te experimenteren in de kelder. In zo’n jaar als 2024 haal je dat niet in je hoofd. Dan neem je geen risico’s. In zo’n jaar ben je zuinig op je druiven. De druiven waren nu gezond. We konden dingen uitproberen. Ik heb van het saaie jaar een uitdagen jaar gemaakt. Het is leuk dat in zo’n internationaal team dan ook iedereen met ideeën komt.
Franz komt uit Duitsland, Jero komt uit Spanje, Lucas komt uit Argentinië. Iedereen brengt z’n expertise in. Met z’n allen gebruik je dit jaar om onze wijnen nog beter te maken. We hebben bijvoorbeeld een barriquevat gecarboniseerd. Niet zomaar getoast, maar helemaal verbrand en zwartgeblakerd aan de binnenkant. Ik was nieuwsgierig wat dat met een witte wijn doet. In een doorsnee wijnjaar doe je dat niet. Zo’n vat kost bovendien € 2.000.
“De druif is een van de weinige fruitsoorten op de wereld die wel 30 tot 40 smaakcomponenten tevoorschijn tovert. Dat is heel bijzonder.”
Een heleboel experimenten die al een poosje op m’n lijstje stonden, kon ik dit jaar afvinken. Wat ga je daar als consument van merken? Dat de wijnen nog meer finesse, gelaagdheid en complexiteit laten zien. Ik wil iets meer vertellen over één van onze experimenten, dat te maken heeft met de toepassing van enzymen. De druif is een van de weinige fruitsoorten op de wereld die wel 30 tot 40 smaakcomponenten tevoorschijn tovert. Dat is heel bijzonder.
Als je een appel vergist, smaakt hij nog steeds naar appel. Welk ras het ook is. En een aardbei blijft gewoon aardbei. Daar komt geen smeek bij. Dat is bij druiven anders. Die aroma’s voegen wij als wijnmakers niet toe. Ze zitten al in de druif. Het is de kunst om ze er als wijnmaker uit te halen. Enzymen zitten in de gist die we gebruiken bij de vergisting. Ze helpen bij de ontwikkeling van aroma’s in de wijn. Het is bekend dat bepaalde enzymen zorgen voor bepaalde aroma’s.
Ik was benieuwd of ik met de inzet van een combinatie van speciaal geselecteerde gisten en enzymen die ontwikkeling zou kunnen sturen. Daar was al onderzoek naar gedaan bij de chardonnay en riesling, maar bijvoorbeeld niet bij de souvignier gris en andere nieuwe rassen. Gisten en enzymen beïnvloeden de smaken van een wijn net zo goed als de bodem. Soms drinken mensen een Sauvignon Blanc en dan zeggen ze: “Dit is typisch een wijn van Nieuw-Zeelandse bodem.” Dat is eigenlijk een rare uitspraak.
Het maakt voor de smaak namelijk nogal een verschil wanneer je de stokken ontbladert. Check het maar in de wijngaard: ontblader 1/3 van de wijngaard meteen na de bloei, 1/3 na 4 weken en 1/3 een heel stuk later. Dat levert 3 verschillende wijnen op. Dezelfde wijngaard, dezelfde bodem en het zelfde oogstmoment en toch anders. Terroir gaat niet alleen over de bodem. Echt niet. Het gaat ook over de interventies van de wijnboer in de wijngaard en van de wijnmaker in de kelder.
Het gebruik van enzymen hoort daar ook bij. Er is nog zoveel onbekend over de potentie van nieuwe druivenrassen, zoals bijvoorbeeld de souvignier gris, de cabernet cortis en de carrillon. Er is nog veel te ontdekken. Het verhaal van de souvignier gris is hier zo’n beetje begonnen. Ik werk er dus al een poosje mee. Voor mij was het experimenteren met verschillende combinaties gisten en enzymen bij de verwerking van de souvignier gris een wow-ervaring. Er kwamen aroma’s naar boven die ik niet voor mogelijk had gehouden.
Stan Beurskens
Stan staat bekend als een visionair. Hij is niet bang om anders te denken en durft zijn mening te geven. De Limburger heeft zijn heel eigen manier van wijn maken. Door gebruik te maken van nieuwe druivenrassen, innovaties en lef doet hij dat op een duurzame manier.
In zijn columns deelt Stan zijn visie op wijn maken in een koel klimaat met onvoorspelbare omstandigheden.
Onze columnisten zijn geen spreekbuis van dit online domein van de Nederlandse wijn en geven hun eigen mening. Zij delen persoonlijke verhalen over het maken, schenken en verkopen van wijn van eigen bodem.
