Van vasten naar verwonderen

Dry January begint anders dan anders. Het is overal wit. Droog is het meestal sowieso niet. Meestal is het grijs en bijzonder nat. De regen kan zomaar met bakken uit de hemel komen. Ondanks de witte wereld heeft het begin van het nieuwe jaar voor mij wel een grauw randje. Dit is de maand waarin we collectief besluiten dat genot een zonde is. We ruilen onze glazen met wijn in voor mokken met gemberthee. De moderne wijndrinker begint 2026 met een jaarlijks ritueel van boete en vasten.

Bruno Suter

Als je wijn ziet als een alcoholische versnapering die de scherpe kantjes van het leven wegmasseert, kom je deze periode wel door. De geschiedenis van de wijn vertelt je echter dat je met dit ritueel meer dan alleen een kater wegdrukt. Wijn is namelijk niet zomaar een drankje. Nooit geweest. Al sinds de vroege oudheid is wijn het bindmiddel van de samenleving. Het is de lijm die mensen aan elkaar verbindt.

De Grieken hadden hun symposia. Niet voor niets is de letterlijke betekenis daarvan ‘samen drinken’. Het is de plek waar filosofische gesprekken, poëzie en muziek hand in hand gingen. Men geloofde dat de waarheid in de wijn zat. In vino veritas. Niet omdat mensen in een dronken bui de ongezouten waarheid zeggen, maar omdat de sociale maskers afvallen. Toen al adviseerden de wijsgeren om wijn met mate te drinken.

In oude tijden was wijn een cultuurdrager. En dat is het nog. In onze cultuur is wijn verweven met de mijlpalen van het leven. We dopen schepen met champagne, vieren de liefde met een proost en herdenken de doden met een glas op hun leven. Het is vloeibaar erfgoed. Als we in januari massaal kiezen voor de gemberthee, doen we dat vaak met de focus op ons eigen welzijn. Het bezorgt ons een strakker lijf en een betere slaap. Nobel, maar ook een tikkeltje eenzaam.

Dry January presenteert zich als de breuk met een gewoonte. Wat ontdek je als je dieper graaft? Dat het ook de verbinding met de aarde als onze voedingsbodem verbreekt. In de supermarkt rekenen we het hele jaar door op aardbeien en tomaten met dezelfde smaak. Wijn dwingt ons om de grillen van de natuur te accepteren. In elk gewas proef je de invloed van de natuur. Toch is de druif de onbetwiste kampioen in het vertalen van alle natuurlijke omstandigheden naar onze zintuigen.

Een appel uit 2024 is al lang vergaan en vergeten. Niemand praat er nog over. Zo gaat het ook met graan. Niemand maalt er nog om. En ook groenten en fruit ontsnappen niet aan dat lot. Wijnbouw is de enige landbouwkunst die zonuren van een concrete helling en de weersomstandigheden van een specifieke zomer op kan sluiten in een fles. Dat maakt wijn een vloeibaar dagboek van een specifiek jaar. Uiteindelijk wel vergankelijk, maar tegelijk onvergetelijk en waardevol.

Dat vasten in januari is best heilzaam. Het doorbreekt onbewuste patronen en scherpt de zintuigen. Maar laten we Dry January niet zien als een afwijzing van de wijncultuur, maar als een aanloopje naar meer. Het is een pas op de plaats om straks weer het verschil te proeven tussen een zielloze supermarktrosé en een wijn, met hart en ziel gemaakt door iemand die begrijpt dat echte kwaliteit het resultaat is van aandacht, ambacht en schaarste.

Wanneer de kurk in februari weer van de fles gaat, doen we dat hopelijk niet voor de roes. We doen het om de geschiedenis te omarmen en ons te verwonderen. Elke slok herinnert ons eraan dat we onderdeel zijn van een groter geheel, van een jaar, een plek en een gemeenschap. Al eeuwenlang genieten we van wat de aarde geeft. We drinken samen en genieten van het goede leven, ons symposium. Wijn draagt onze cultuur.

Auteur

Bruno Suter

Bruno is eigenaar van Wijndomein De Boe op het schiereiland Walcheren in Zeeland. De eerste wijnranken op het domein zijn geplant in 2021, de eerste druiven geoogst in 2023.

Bruno is landbouwingenieur. Hij studeerde aan de landbouwuniversiteiten van Wageningen en Bordeaux. Aan de Franse universiteit deed hij wetenschappelijk onderzoek naar de invloed van het klimaat op het waterpotentieel in de wijnstok. Later deed hij praktijkervaring op bij wijndomeinen in Duitsland, Engeland en Frankrijk. Nu runt hij in Zeeland een wijndomein van meer dan 6 hectare.