Plezier in de polder met Vaders Trots 2020

Plezier in de polder. Dat was het doel van Johan Rippen en Lidwien Vos. In 2000 gingen de eerste wijnstokken de bodem in op hun nieuwe stekkie in Lelystad. Het stel woonde in Amsterdam, maar kwam op zoek naar rust en ruimte op het nieuwe land terecht. Het plezier waarvan de twee droomden, werd verankerd in de naam van hun domein: El Placer. Proef je dat plezier terug in de Vaders Trots 2020?

Flevoland, met steden als Almere en Lelystad, associeer je misschien niet zo snel met wijnbouw. Toch is El Placer een van de oudste domeinen van Nederland. Toen Johan en Lidwien begonnen waren er nog maar 15 serieuze wijnbedrijven. Het was voor hen geen droom die in vervulling ging. Het perceel in Lelystad kregen ze bij toeval in handen. Een boer in hun vriendenkring had een optie op een kavel, maar droeg hem over aan Johan en Lidwien. De Amsterdammers accepteerden de voorwaarde van de gemeente Lelystad om er een ecologische activiteit te starten.

Biologisch

Dat werd dus een wijngaard. Daar was wel de nodige omscholing voor nodig, want Johan en Lidwien werkten allebei in het beroepsonderwijs. Johan had een achtergrond als werktuigbouwkundige. Lidwien woonde 8 jaar in Chili. Daar vind je veel wijnbouw. “Er worden daar nogal wat chemische middelen gebruikt. Dat mag hier niet en dat willen we ook niet.” El Placer teelt de druiven zonder kunstmest en bestrijdingsmiddelen. Het is een biologisch wijndomein, SKAL-gecertificeerd. “Ons doel is het verbreiden van schone wijnbouw.”

Fruitige geur

Overstappen van gangbare naar biologische wijnbouw is verdraaid lastig, omdat de bodem onder gangbare wijngaarden al verziekt is. Johan en Lidwien konden starten met een schone bodem. Daarom zien ze een mooie toekomst voor biologische wijnbouw in Flevoland. Na het succes van El Placer nam Johan in 2016 het initiatief voor de start van een tweede wijngaard, De Wilde Wijngaard. Terug naar Vaders Trots. Het is een wijn met een intense kleur, meer paars dan rood. De aroma’s komen in het glas meteen lekker los. Een fruitige geur van kersen domineert.

Lucht

Vaders Trots rijpte niet op hout, in tegenstelling tot de Barricade die gemaakt is van dezelfde druivenrassen. Licht gekoeld komt het fruitige karakter nog beter tot z’n recht. Het mondgevoel is sappig. Naast het rode fruit proef ik een beetje cassis. De wijn heeft een mooi pepertje, een beetje drop en iets rokerigs. Hij heeft een zoetje en zelfs een stroperig trekje. Toch zit hij vrij hoog in de zuren. Hij knapt echt op van een beetje lucht. Vaders Trots is nu op dronk. Dit is een wijn die goed uit de verf komt in combinatie met een plankje met pittige kazen. Helaas is de jaargang 2020 alleen nog bij een verdwaalde slijter uit de polder te koop, maar er is vast en zeker alweer een trotse vader onderweg.