Een must-have en toch een gemiste kans

De ene sommelier is de andere niet. Gianluca Di Taranto viel om de haverklap in de prijzen. Dat is de man die we zoeken, dacht Lannoo. De uitgever benaderde de Belg met Italiaanse roots voor het schrijven van een paar wijnboeken voor het Nederlandse taalgebeid. Gianluca sprong een gat in de lucht. De Druif (2023) en De Fles (2025) zijn prachtige wijnboeken. Toch is de vraag of Gianluca de lat voor zichzelf niet een tikkie te hoog legde. Over must-haves en een gemiste kans.

In het voorwoord van De Druif zegt Gianluca namelijk dat de wijnwereld zich in een razend tempo ontwikkelt. “Als sommelier moet je jezelf constant blijven stimuleren om je steeds opnieuw te verdiepen in nieuwe trends, opkomende wijnregio’s en producenten, ongekende druiven en nieuwe productiemethodes.” Dan mag je verwachten dat hij ook aandacht heeft voor de ontwikkelingen in het taalgebied waar Lannoo zich op richt, zijn eigen België en Nederland.

Druivenrassen

Door de bril van iedereen met belangstelling voor Nederlandse wijn heeft het eerste boek in de Wine Class genoeg te bieden. Gianluca laat je kennismaken met meer dan 100 druivenrassen. Dat doet hij op een manier die niet alleen voor professionals bij te benen is. Het boek leest lekker weg. De tekst is heel toegankelijk. Dat komt omdat Gianluca een echte verhalenverteller is. Tussen de pakweg 100 druivenrassen waarover hij vertelt zitten er 17 die ook in Nederlandse wijngaarden staan.

België en Nederland

De Druif is niet vergelijkbaar met het wereldberoemde Wine Grapes van Jancis Robinson. Het is minder compleet, maar ook minder technisch en zakelijk. De Druif staat voor 220 pagina’s smullen van smeuïge verhalen. Het is jammer dat Gianluca alleen maar klassieke druivenrassen bespreekt en geen aandacht heeft voor de teelt in België en Nederland. Er is niet meer dan één zin waarin hij verwijst naar de Belgische wijnbouw.

Toegankelijk

Die zin staat in zijn tekst over het druivenras frühburgunder. Gianluca zegt dat een aantal Belgische wijnbouwers met dit ras experimenteert. Daar blijft het bij. Niets zegt hij over de teelt van bijvoorbeeld chardonnay of pinot noir. Dat staat haaks op zijn stelling dat een sommelier zichzelf moet dwingen zich te verdiepen in nieuwe trends en opkomende wijnregio’s. Het doet ietsepietsie af aan de conclusie dat De Druif een bijzonder informatief en toegankelijk druivenboek is.

Verrassend compleet

Het tweede boek in de Wine Class heeft meer diepgang. “Hoe transformeren de smaken uit een simpel stuk fruit naar zulke complexe smaken in wijn?” Gianluca legt het allemaal uit. In compacte teksten schetst hij een verrassend compleet beeld van keuzes in de teelt en bij de vinificatie. En: welke wijnstijlen heb je? Hoe ontdek je je eigen smaak? Wat is de beste manier om wijn te bewaren? En welke wijn past bij welk gerecht? Gianluca schotelt het allemaal op een eenvoudige en hapklare manier voor. Dat lukt je alleen als je verdraaid goed weet waar je over praat.

Trend

In het hoofdstuk Trends versus Classicisme komen er zowaar ook een paar nieuwe druivenrassen om de hoek kijken. Gianluca ziet hun opkomst als een voorbijgaande trend. Hij doet z’n best de voor- en nadelen van nieuwe en klassieke rassen objectief op een rijtje te zetten. Een focus op klassieke rassen is niet verboden, maar het lijkt er op dat Gianluca hier weer onder z’n eigen lat door moet. Hij komt bij het noemen van nieuwe rassen niet verder dan de ‘oude’ regent en solaris.

Engeland of Denemarken

Als hij over herkomst en classificaties schrijft, komen er 11 wijnlanden voorbij. Het gaat met geen woord over de herkomstaanduidingen in België en Nederland. Die informatie hoort in een boek voor het Nederlandse taalgebied natuurlijk wel thuis. Komen de Lage Landen dan misschien in het hoofdstuk over klimaat voorbij? Gianluca kiest gek genoeg voor andere landen: “Ondertussen zien we dat regio’s die ooit vochten om rijpheid te halen – denk aan Engeland of Denemarken – nu ware kwaliteitswijnen maken.”

Spelfout

Het boek is keurig verzorgd. Toch maakte de uitgever consequent een storende spelfout. De namen van druivenrassen schrijft hij met een hoofdletter. Dat is niet correct. Het zijn soortaanduidingen. Die schrijf je in het Nederlands met een kleine letter, zoals chardonnay en pinot noir. Als een wijn in het geval van een monocépage de naam krijgt van een druivenras is het een eigennaam. Dan schrijf je Chardonnay of Pinot Noir wel met een hoofdletter.

Gemiste kans

De Belg met Italiaanse roots schreef met De Druif en De Fles een paar unieke wijnboeken.  In iets meer dan 400 pagina’s vertelt hij alles wat je moet weten over wijn. Toegankelijk. To he point. Dat maakt deze boeken tot een must-have voor elke wijnliefhebber. Intussen krijgen de wijnbouw in België en Nederland nauwelijks aandacht. Dat is echt een gemiste kans, want dáár ligt nu juist de meerwaarde van een wijnboek van een Vlaamse expert voor iedereen die Nederlands spreekt.

Pluspunten

+ Fraaie vormgeving
+ Plezierige en toegankelijke stijl
+ Compact en toch compleet

Minpunten

– Geen aandacht voor Belgische en Nederlandse wijnbouw
– Spelfouten

Titel: De Druif / De Fles
Auteur: Gianluca Di Taranto
Pagina’s: 220 / 200
Prijs: € 26,99 / 27,99
Uitgave: Lannoo